طریق التحقیق حکیم سناییآیه 70 سوره اسراءوَ لَقَدْ کَرَّمْنا بَني آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلي کَثيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضيلاًدر نگر تا که آفرید ترا ؟از برای چه برگزید ترا ؟خاک بودی ترا مکرم کردزان پست جلوهٔ دو عالم کرداز همه مهتر آفرید تراهر چه هست از همه گزید ترادر نظر از همه لطیفتریبه صفت از همه شریفتریگوهر مردمی شع

آشنایان ره عشق دوش رفتم به در میکده خواب آلوده خرقه تردامن و سجاده شراب آلوده[1] آمد افسوس کنان مغبچه باده فروش گفت بیدار شو ای رهرو خواب آلوده[2] شست و شویی کن و آنگه به خرابات خرام تا نگردد ز تو این دیر خراب آلوده به هوای لب شیرین دهنان چند کنی جوهر روح به یاقوت مذاب آلوده به طهارت گذران منزل پیری و مکن خلعت شیب چو تشریف شباب آلوده پاک و صافی شو و از چاه طبیعت به درآی که

آتش بگیر تا که بدانی چه می کشم احساس سوختن بی تو شکوفه های سحر وا نمی شود باز آ که شب بدون تو فردا نمی شود قفل دری که بین من و دست های توست در غایت سیاهی شب وا نمی شود ورد من است نام تو هر چند گفته اند شیرین دهن به گفتن حلوا نمی شود عشق من و تو قصه ی تلخ مصیبت است می خواهم از تو بگسلم اما نمی شود ای مرگ همتی که دل دردمند من دیگر به هیچ روی مداوا نمی شود

السلام علیک یا باب الحوایج قمر بنی هاشم ابوالفضل العباس شاه شمشاد قدان شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان [1] که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان مست بگذشت و نظر بر من درویش انداخت گفت ای چشم و چراغ همه شیرین سخنان تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود بنده من شو و برخور ز همه سیم تنان کمتر از ذره نهای پست مشو مهر بورز [2] تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان[3] بر جهان تکیه مک